pompoen en miso en dat is het eigenlijk

Geroosterde pompoen doe ik al een tijdje maar ik had nooit bedacht om er miso bij te gooien tot ik een restje had dat ik écht op moest maken. En nou ja. Het is gewoon heel erg lekker. Wat ik doe: pompoen in blokken, een eetlepel witte miso, scheutje sesamolie, klein beetje honing, alles door elkaar en dan de oven in op 200 graden. Twintig, vijfentwintig minuutjes. De randen worden een beetje karamelachtig en de miso geeft die diepe smaak waar ik eigenlijk altijd naar op zoek ben maar niet altijd weet hoe ik erbij kom. Ik at het gisteren gewoon zo, met wat gekookte boekweit ernaast en een handvol rucola die ik nog had liggen. Suki zat me de hele tijd aan te kijken alsof ik iets verkeerds deed. Deed ik niet, Suki. Witte miso is trouwens milder dan wat de meeste mensen kennen van soep, mocht je er niet zo bekend mee zijn. Het werkt echt goed met zoete groenten, dus ook met wortel of zoete aardappel als je geen pompoen hebt.